
جستار
تجربه زیسته شبه واقعی در دنیای موازی عصر جدید
دنیای موازی و به کمک به پر کردن تنهایی هایم حقیقت این است که آن قدر حرف برای گفتن و نوشتن دارم که نمی دانم

دنیای موازی و به کمک به پر کردن تنهایی هایم حقیقت این است که آن قدر حرف برای گفتن و نوشتن دارم که نمی دانم
سلام به هر کسی که نوشته های سایت مرا می خواند.نمی دانم که اصلا مخاطبی دارم یا خیر.ولی باکی نیست،حتی اگر یک نفر هم مخاطبم
از کودکی تصور روشنی از واژه مادری نداشته است.اشتباه برداشت نکن..در خانواده ای متولد شده که اسباب و وسایل آسایش و رفاهش فراهم بوده و

ما ساکنین زندان های خانگی هستیم.در جزیره هایی محصور و شخصی گرفتار شده ایم.هر کدام از ما در یک آلکاتراز زندگی می کنیم.فقط وضعیت اندکی
دهه چهارم زندگی و سی ساله شدن حس عجیبی است.وقتی وارد سی می شوی هم حس خوبی داری و هم کمی غمگینی.این حس را تا

همیشه با خودم فکر می کنم که آیا اگر به گذشته بر می گشتم زندگی خیلی بهتری داشتم؟خب اکثر انسان ها دوست دارند که به